शिक्षणव्यवस्थेच्या गालावरचा हा ‘रप्पाटा’ नव्हे, तर क्रांतीचा जिवंत हुंकार आहे!
— मेहबूब सर्जेखान ज्येष्ट पत्रकार
नमस्कार!
अहो, चित्रपट तर रोजच येतात आणि जातात. कागदाच्या होड्यांसारखे वाहून जाणारे शेकडो चित्रपट आम्ही पाहिले आहेत. पण गेल्या सहा दिवसांपासून सबंध महाराष्ट्रात ज्या चित्रपटाने ‘धुमाकूळ’ घातला आहे, ज्याच्या नावाने रसिकांच्या काळजाचा ठोका चुकला आहे आणि ज्याने आजच्या तथाकथित आधुनिक शिक्षणव्यवस्थेच्या थोबाडात सणसणीत ‘रप्पाटा’ लगावला आहे— तो चित्रपट म्हणजे ‘रप्पाटा’!
निर्माता-दिग्दर्शकाची ‘प्रेम-सुहास’ जोडी!
या चित्रपटाचे निर्माते सुहास मगदूम यांनी शैक्षणिक विषयावर चित्रपट काढण्याचे जे धाडस दाखवले, त्याला आमचा मानाचा मुजरा! आजच्या काळात जिथे निव्वळ धिंगाणा विकला जातो, तिथे सुहासरावांनी संस्कारांचे पाऊल उचलले. आणि त्यांना जोड मिळाली ती दिग्दर्शक प्रेमसागर सूर्यवंशी यांची! प्रेमसागर यांनी कॅमेऱ्याच्या नजरेतून जो काही खेळ मांडला आहे, तो पाहून असे वाटते की, या माणसाने केवळ चित्रपट बनवला नाही, तर प्रेक्षकांच्या काळजावर एक कायमची मोहोर उमटवली आहे. या दोघांच्या जोडीने मारलेला हा ‘रप्पाटा’ थेट समाजमनाच्या आरपार गेला आहे!
मांगुरे सर: अभिनयातील झळाळता ‘कोहिनूर’!
आता येतो मुख्य मुद्द्याकडे! अहो, या चित्रपटात एक माणूस असा काही वावरला आहे की, ज्याच्या नावाचा आज सबंध महाराष्ट्रात गवगवा झाला आहे. ते नाव म्हणजे महम्मदरफिक मांगुरे सर! अहो, मांगुरे सरांच्या अभिनयाबद्दल काय बोलावे? ते म्हणजे अभिनयाच्या खाणीतील एक झळाळता ‘कोहिनूर’ आहेत! हे मांगुरे सर मुळातच एक हाडाचे शिक्षक आहेत. जेव्हा एखादा शिक्षक अभिनयाच्या मैदानात उतरतो, तेव्हा तो केवळ ‘रोल’ करत नाही, तर तो ती भूमिका जगतो. मांगुरे सरांनी ‘फडतरे गुरुजी’ या भूमिकेत असा काही जिवंतपणा आणला आहे की, पाहणाऱ्याला वाटावे— ‘अरे, हे तर आमचेच गुरुजी!’ त्यांच्या अभिनयातला तो करारीपणा आणि डोळ्यांतील ती सात्विक माया पाहून आम्ही थक्क झालो आहोत. मांगुरे सर, तुम्ही आज केवळ पडदा व्यापला नाही, तर महाराष्ट्राच्या जनतेचे मन व्यापले आहे!
थिएटरवर झुंबड आणि युवकांना इशारा!
आज मी पाहतोय, महाराष्ट्रातील प्रत्येक थिएटरवर प्रेक्षकांची जी झुंबड उडाली आहे, ती पाहून डोळ्यांत आनंदाश्रू उभे राहतात. लोक व्हिडिओच्या माध्यमातून आपल्या प्रतिक्रिया देत आहेत, रडत आहेत आणि विचार करत आहेत. आजच्या पिढीतील युवकांनी आणि विशेषतः माझ्या शिक्षक बांधवांनी हा चित्रपट केवळ डोळ्यांनी पाहू नये, तर तो आपल्या काळजात साठवून ठेवावा.
“नुसत्या पदव्यांच्या भिंती उभ्या केल्या म्हणजे शिक्षण होत नाही, तर त्या भिंतींआड जेव्हा संस्कारांचा ‘रप्पाटा’ बसतो, तेव्हाच खऱ्या अर्थाने माणूस घडतो!”
कलाकारांचा फौजी ताफा!
या चित्रपटातील प्रत्येक लहान-मोठ्या कलाकाराने जे काही चोख काम केले आहे, ते पाहून असे वाटते की, ही टीम म्हणजे एखादा ‘लष्करी ताफा’ आहे जो समाजपरिवर्तनासाठी बाहेर पडला आहे.
माझा या संपूर्ण टीमला— सुहास मगदूम, प्रेमसागर सूर्यवंशी, मांगुरे सर आणि सर्वच कलाकारांना— साष्टांग दंडवत! हा ‘रप्पाटा’ अनुभवल्याशिवाय तुमच्या आयुष्याचे शिक्षण अपूर्ण आहे, हे मी छातीठोकपणे सांगतो!
तुमचाच, — मेहबूब सर्जेखान ज्येष्ट पत्रकार पुणे
