विशेष लेख: कर्तव्याच्या वळीवावर काळाची सावली: विकी कांबळे यांच्या अकाली जाण्याने हुपरी हळहळली!
श्रीकांत कांबळे ‘
माणूस आपल्या जगण्यासाठी, पोटच्या पोरांच्या भाकरीसाठी काय काय करत नाही? रोज सकाळी कुणी शेतात राबतो, कुणी कारखान्यात घाम गाळतो, तर कुणी नगरपरिषदेच्या टाकीवर चढून संपूर्ण शहराची तहान भागवण्याची जबाबदारी लिलावादरम्यान पेलतो. हुपरी नगरपरिषदेचे कर्मचारी विकी विद्याधर कांबळे हेसुद्धा अशाच मोजक्या कर्तव्यदक्ष हातांपैकी एक होते. ज्यांच्या हसऱ्या चेहऱ्याने आणि मनमिळाऊ स्वभावाने संपूर्ण नगरपरिषद आणि परिसर आपलासा केला होता, त्याच विकीचा पाण्याचा मागोवा घेता घेता स्वतःचाच जीव पाण्याच्या टाकीत बुडून जावा, यापेक्षा दुर्दैवी आणि काळीज पिळवटून टाकणारी घटना दुसरी कोणती असू शकते?
सरकारी यंत्रणांमध्ये काम करणारे अनेकजण केवळ कागदोपत्री नोकरी बजावतात, पण विकीसारखे तरुण जेव्हा जिवावर उदार होऊन शहराच्या मूलभूत सुविधा सुरळीत ठेवण्यासाठी धडपडतात, तेव्हा त्यांना मिळणाऱ्या मोबदल्यात त्यांच्या त्यागाची किंमत कधीच मोजता येत नाही. पाण्याच्या टाकीची पातळी तपासण्याचं साधंसं वाटतं असलेलं ते काम, प्रत्यक्षात मृत्यूच्या दाढेत जाऊन करण्यासारखं असतं याची जाणीव दुर्दैवाने अशाच एखाद्या काळ्या सुरात पटते.
आज हुपरीच्या प्रत्येक नागरिकाच्या मनात हाच प्रश्न सलतोय की, रोज गावकऱ्यांच्या घशात पाणी उतरवण्यासाठी धडपडणाऱ्या त्या तरुण जीवाला असा अचानक काढ्याची अवकळा कशी काय गाठू शकली? वयाच्या अवघ्या तिशीत ज्या पोराने संसाराचा गाडा खांद्यावर घेतला होता, आई-वडिलांच्या म्हातारपणाची काठी बनलं होतं, तोच एकुलता एक लेक असा पोरका होऊन निघून जाईल, यावर कुणाचाच विश्वास बसत नाहीये.
एका कर्तव्यदक्ष कर्मचाऱ्याचा असा अपघाती आणि अकाली अंत प्रशासनाला आणि समाजाला अनेक प्रश्न मागे सोडून गेला आहे. अशा शासकीय व निमशासकीय कामांवर जीवाचं रान करणाऱ्या कामगारांच्या सुरक्षेचा प्रश्न पुन्हा एकदा ऐरणीवर आला आहे. विकी कांबळे यांच्या रूपाने हुपरीने केवळ एक प्रामाणिक कर्मचारी गमावला नाही, तर एका हसत्या-खेळत्या कुटुंबाचा जिवंत दिवा मालवला आहे. या दुःखद प्रसंगी ‘प्रेस मीडिया लाईव्ह’ परिवार आणि संपूर्ण हुपरीवासी विकीच्या शोकाकुल कुटुंबाच्या पाठीशी खंबीरपणे उभे आहेत. विकीच्या आत्म्याला चिरंतन शांती लाभो, हीच ईश्वरचरणी प्रार्थना!
