मंत्र्यांची हवा गरम, पण हॉटेलची शेगडी नरम !

गॅस टंचाईचा फास, खवय्यांचा कोंडला श्वास; पुण्याच्या हॉटेलबाहेर लागल्या ‘विझलेल्या’ पाट्या!

पुणे | ज्या पुण्याच्या मातीत क्रांतीची ठिणगी पडली, त्याच पुण्यात आज हॉटेलच्या शेगडीतली ठिणगी विझली आहे! गॅसच्या टंचाईने पुण्याच्या खाद्यसंस्कृतीचा गळा घोटला असून, हॉटेल मालकांनी आपल्या अवाढव्य कढया आणि पळ्यांना जणू ‘मौनव्रत’ धारण करायला लावले आहे. सगळीकडे एकच भयाण शांतता आहे—न तिथे फोडणीचा चरचराट आहे, न तिथे रश्शाचा खमंग वास!

मंत्र्यांच्या गप्पा आणि जनतेचे हाल!

मंत्र्यांची भाषणे ऐकली की वाटते, देशात दुधातुपाच्या नद्या वाहत आहेत. पण प्रत्यक्षात हॉटेल मालकाला एका गॅसच्या टाकीसाठी ‘वनवास’ भोगावा लागत आहे. मंत्र्यांच्या तोंडची ‘हवा’ नेहमीच गरम असते, पण त्या हवेवर काही जनतेचे कुकर शिजत नाहीत! तिकडे मंत्रालयात एसीच्या गारव्यात बसून ‘गॅस पुरवठा सुरळीत आहे’ अशा गप्पा मारणाऱ्यांना काय माहीत, की इकडे पुण्यात मिसळप्रेमींच्या डोळ्यात गॅसअभावी अश्रू आले आहेत?

 गॅस’ गेला, पण ‘चूल’ पेटली!

विज्ञानाच्या युगात ‘अश्मयुगीन’ थाट!

गॅस अभावी पुण्याच्या काही जिद्दी हॉटेल मालकांनी अखेर हार न मानता ‘इतिहासा’कडे पाऊल टाकले आहे. गॅसची टाकी मिळत नाही म्हणून आता हॉटेलच्या मागच्या बोळात दगड मांडून ‘चुली’ पेटवल्या गेल्या आहेत. मंत्र्यांनी देशाला ‘डिजिटल’ करण्याचे स्वप्न दाखवले खरे, पण आज पुण्याचा आचारी धुराने लाल झालेले डोळे पुसत लाकडे फोडताना दिसत आहे.

अभ्यासू पोरांच्या पोटाला चिमटा!

पुणे म्हणजे विद्येचे माहेरघर, पण आज या माहेरघरातली पोरं उपाशी निजण्याची वेळ आली आहे! एमपीएससी आणि यूपीएससीच्या परीक्षेचा डोंगर उपसणाऱ्या जवळपास ३० टक्के मेस कालपासून गॅसअभावी बंद झाल्या आहेत. सदाशिव पेठ, नवी पेठ आणि पेरुगेटच्या गल्ल्यांमध्ये भविष्यातील जिल्हाधिकारी आणि तहसीलदार आज गॅसच्या टाकीसाठी वणवण फिरत आहेत.

“कलम आणि कायद्याचा अभ्यास करावा की पेटलेल्या पोटाच्या आगीचा?” असा संतप्त सवाल ही तरुण मुले विचारत आहेत. ज्यांच्या हातात उद्याच्या भारताची सूत्रे आहेत, त्यांच्या ताटात आज दोन वेळचे अन्न द्यायची दानत या सरकारमध्ये नाही का? मुलांच्या अभ्यासाची चिंता सोडा, आता त्यांना उद्याच्या जेवणाची भ्रांत पडली आहे. हे जर ‘स्वराज्य’ असेल, तर मग ‘नरक’ कोणाला म्हणायचे?

आम्ही विचारतो…

गॅसच्या टाक्या म्हणजे काय कुबेराचा खजिना झाला आहे का? सरकारला जर जनतेच्या आणि विद्यार्थ्यांच्या पोटाची काळजी नसेल, तर त्या खुर्च्या उबवण्याचा तुम्हाला काय अधिकार? जनतेचा हा ‘धूर’ एकदा का डोक्यात गेला, तर तुमच्या सत्तेची ‘शिलाई’ उसवल्याशिवाय राहणार नाही, हे विसरू नका!

पुणेकर आता शांत बसणार नाहीत; त्यांना भाषणे नकोत, तर गरमागरम अन्नाचा घास हवा आहे!