पोटात गोळे अन् रांगेत फक्त डोळे ; जनतेच्या नशिबी उभ्या-उभ्याच रेवड्या !
महाराष्ट्र आज एका अजब ‘रांग-उत्सवात’ मग्न आहे! सरकारला ‘विकासाचा’ इतका जोरात उबळ आली आहे की, त्या विकासाच्या वेगात सामान्य माणसाची मात्र पार ‘फेफे’ उडाली आहे. प्रगतीची विमानं आकाशात उडतायत आणि आमची बिचारी जनता मात्र खाली जमिनीवर सरकारी खिडक्यांसमोर ‘रांग’ लावून एखाद्या पुतळ्यासारखी उभी आहे. सरकार म्हणतंय, “आम्ही प्रगतीची गंगा आणली!” अहो, पण त्या गंगेत न्हाण्यापेक्षा जनता त्या गंगेच्या काठावर आधार कार्डासाठी रांगेतच ‘वाळून’ गेली, त्याचं काय?
‘आधार’ कार्डाचा निराधार खेळ !
आजकाल माणूस जन्माला आल्यावर रडायच्या आधी ‘आधार कार्डाच्या’ रांगेत उभा राहतो. सरकारी कार्यालयाबाहेरची ती रांग पाहून वाटतं, लोक काय पंढरीच्या विठ्ठलाच्या दर्शनाला आलेत की काय? पण आत गेल्यावर कळतं की, तिथे विठ्ठल नाही तर ‘सर्व्हर डाऊन’ नावाचा एक अदृश्य राक्षस बसलेला असतो! त्या रांगेत उभा असलेला माणूस जेव्हा एकमेकांकडे बघतो, तेव्हा त्यांच्या चेहऱ्यावर भक्ती नसते, तर ‘कधी हा नंबर येईल’ असं मरणप्राय टेन्शन असतं!
नोटाबंदी ते गॅसची ‘कसरत’
नोटाबंदीची ती सर्कस: लोकांनी स्वतःचेच पैसे काढायला सर्कशीतल्या प्राण्यांसारख्या रांगा लावल्या. “काळा पैसा येईल” म्हणता म्हणता लोकांच्या खिशात मात्र ‘भोक’ पडलं!
बळीराजाची दैना: आमचा शेतकरी शेतात पेरणी करायची सोडून खताच्या गोणीसाठी रात्री दोन वाजल्यापासून रांगेत उभा असतो. यालाच जर तुम्ही ‘विकास’ म्हणणार असाल, तर मग ‘छळ’ कशाला म्हणतात?
KYC चा फास: बँकांचे ‘केवायसी’ (KYC) म्हणजे जणू जनतेला दिलेलं ‘काय-वाचता-येईना’ असं कोडेच! प्रत्येक सहा महिन्याला साहेबांना सांगावं लागतं, “साहेब, मी अजून जिवंत आहे, हा बघा पुरावा!”
हे ‘जनतेचे’ मत आहे!
नेते लोक एअरकंडिशन्ड गाड्यांमधून भाषणांचे फवारे उडवतात. त्यांना वाटतं जनता सुखी आहे. अहो, पण एकदा त्या गाडीतून उतरून भर उन्हात रेशनच्या रांगेत उभं राहा, म्हणजे कळेल की ‘विकास’ पायात गोळे आणतो की पोटात! “आणखी किती विकास करणार?” असा प्रश्न आज गल्लीपासून दिल्लीपर्यंत विचारला जातोय. हा प्रश्न म्हणजे केवळ आमची टोलेबाजी नाही, तर हेच आजच्या घडीला ‘जनतेचे’ स्पष्ट आणि जळजळीत मत आहे!
शेवटचा गोड शब्द: आशेचा किरण!
तरीही, आपली ही मराठी जनता मोठी विलक्षण आहे! इतक्या रांगा लावूनही, इतका त्रास सोसूनही जेव्हा रांगेतला एक माणूस दुसऱ्याला पाणी पाजतो, तेव्हा वाटतं की माणुसकी अजूनही शिल्लक आहे. आमची जनता आता जागृत झाली आहे, हेच या अंधारातलं सर्वात मोठं यश आहे !
“अहो सरकार, लोकांना रांगेत उभं करून तुम्ही कसला स्वर्ग दाखवताय? माणसाला जिवंतपणी रांगेत उभं करणं हा जर तुमचा विकास असेल, तर मग ‘नरक’ वेगळा काय असतो? पण लक्षात ठेवा, ही जागृत जनता आता जागी झाली आहे. ज्या दिवशी ही जनता मतदानाच्या पेटीपाशी ‘रांग’ लावेल, त्या दिवशी तुमच्या या कागदी विकासाच्या रेवड्या कशा हवेत उडतात, ते अख्खा महाराष्ट्र बघेल! पण तोपर्यंत, एकमेकांना साथ देऊया आणि हा हसता-हसता दिलेला ‘घरचा आहेर’ लक्षात ठेवूया!”
