गुंडेवाडीत ‘भीमगर्जना’! समतेच्या सूर्याचा जयघोष अन निळ्या अर्णवाचा महापूर !
अशोक मासाळ :
सांगलीच्या भूमीत आज केवळ मिरवणूक नव्हती, तर तो एका क्रांतीचा हुंकार होता! मिरज तालुक्यातील गुंडेवाडीच्या मातीत आज भारतरत्न डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या जयंतीचा असा काही ‘जल्लोष’ उसळला की, नियतीलाही चकित व्हावे लागले. सकाळच्या कोवळ्या उन्हात जेव्हा निळे ध्वज दिमाखाने फडकू लागले, तेव्हा जणू आभाळच गुंडेवाडीच्या अंगणात ठेंगणे झाल्याचा भास होत होता.
ढोल-ताशांचा कडकडाट आणि भीमनामाचा गजर!
मिरवणूक काय होती? तो तर एक चालता-बोलता मानवी महासागर होता! ढोल-ताशांच्या कडकडाटाने आणि “जय भीम”च्या गगनभेदी घोषणांनी सांगलीचा आसमंत असा काही दणाणून गेला की, जणू पंचमहाभूतांनीही या महामानवाच्या चरणी नतमस्तक व्हावे. लहानांपासून थोरांपर्यंत प्रत्येकाच्या डोळ्यांत स्वाभिमानाची तीच चमक आणि ओठांवर क्रांतीची तीच गाणी! आकर्षक रथांची ती सजावट पाहून वाटत होते, की साक्षात प्रज्ञासूर्याचे विचार आज रथात आरूढ होऊन गावोगावी प्रबोधन करायला निघाले आहेत.
पत्रकारितेचा ‘धर्म’ आणि आदरांजलीचा ‘कर्म’!
या उत्साहात ‘भारत २४ अपडेट’चे विभागीय उपसंपादक अशोक मासाळ यांनी जेव्हा डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या पुतळ्यास पुष्पहार अर्पण केला, तेव्हा तो केवळ हार नव्हता, तर ती एका पत्रकाराने महामानवाच्या विचारांना दिलेली ‘शब्दांजली’ होती. मासाळ यांनी वाकवून कपाळ टेकवले आणि जणू काही क्रांतीचे नवे बाळकडूच त्यांनी तिथून प्राशन केले. त्यांच्या या कृतीतून ‘पेन’ आणि ‘विचार’ यांची सांगड कशी असावी, याचा वस्तुपाठच गुंडेवाडीकरांना मिळाला!
गुंडेवाडी: समतेची नवी पंढरी !
हा उत्सव म्हणजे केवळ नाच-गाणे नव्हते, तर तो विषमतेच्या अंधाराला गाडणारा सामाजिक जागृतीचा ‘मशाल-मार्च’ होता. समता, बंधुता आणि न्यायाचा जयघोष करत गुंडेवाडीने आज सिद्ध केले की, बाबासाहेबांचे विचार हे कागदावरचे शब्द नसून ते रक्तामांसात भिणलेले संस्कार आहेत.
धन्य ती गुंडेवाडी, धन्य ते भीमसैनिक आणि धन्य तो प्रज्ञासूर्य!
