अग्रलेख: आरक्षणाचे सोंग आणि सरकारचे ढोंग!

महाराष्ट्राच्या राजकारणात आज मुस्लिम आरक्षणाचा जो ‘मुडदा’ पाडण्यात आला आहे, तो पाहून कोणाही सुज्ञ माणसाला संताप आल्याशिवाय राहणार नाही. गेल्या १२ वर्षांपासून ज्या ५ टक्के आरक्षणाचे गाजर मुस्लिम समाजाच्या तोंडासमोर लटकवण्यात आले होते, ते गाजर आज अधिकृतपणे ‘सडके’ ठरवून कचऱ्याच्या कुंडीत फेकले गेले आहे. ज्या सामाजिक आणि शैक्षणिक दृष्ट्या मागासलेपणाचा (SEBC) डांगोरा पिटून मतांच्या जोगव्यासाठी या समाजाला आरक्षणाचे स्वप्न दाखवले गेले, त्या स्वप्नाचा आज रीतसर ‘जनाजा’ निघाला आहे! आणि हे पाप कोणाचे? तर ज्यांना लोकशाहीचे रक्षणकर्ते म्हणायचे, त्या सत्तांध राज्यकर्त्यांचे!
कायद्याचा हा कसला खेळ.?
२०१४ साली निवडणुकांचे वारे वाहत असताना तत्कालीन सरकारने घाईघाईने मुस्लिम आरक्षणाचा अध्यादेश काढला. पण हा अध्यादेश म्हणजे केवळ ‘निवडणुकीचा जुमला’ होता, हे आज सिद्ध झाले आहे. मुंबई उच्च न्यायालयाने या आरक्षणाला अंतरिम स्थगिती दिली, हे खरे; पण मग सरकारने काय केले? डिसेंबर २०१४ पर्यंत या अध्यादेशाचे कायद्यात रूपांतर करण्याची घटनात्मक जबाबदारी कोणाची होती? सामान्य प्रशासन विभागाच्या फाईल्समध्ये हा प्रस्ताव धूळ खात पडला आणि अखेर तो ‘व्यपगत’ झाला, म्हणजेच मेला! ज्या सरकारला आपल्याच निर्णयाचे कायद्यात रूपांतर करता येत नाही, त्या सरकारने सत्तेवर बसून ‘शंख’ फुंकायचा का? हा प्रश्न आज महाराष्ट्रातील प्रत्येक नागरिक विचारत आहे.
सत्तेचा माज आणि नियतीचा न्याय!
आरक्षण रद्द करताना तांत्रिक कारणांचे रडगाणे गाणाऱ्यांनी एक गोष्ट लक्षात ठेवावी— सूर्य जसा उगवतो, तसा तो मावळतोही! सत्तेचा ताम्रपट घेऊन कोणीही जन्माला येत नाही आणि तो कायमस्वरूपी कोणाकडे राहतही नाही. आज तुम्ही सत्तेच्या गुर्मीत बसून एका मागास समाजाच्या हक्कावर नांगर फिरवला असेल, पण लक्षात ठेवा, काळ मोठा निष्ठुर असतो. नियतीचा फेरा जेव्हा फिरतो, तेव्हा मोठी मोठी सिंहासने पत्त्याच्या बंगल्यासारखी कोसळतात. सत्तेची ही ऊब आज तुम्हाला उबदार वाटत असेल, पण हीच सत्ता उद्या वाऱ्यासारखी आपली दिशा बदलेल, तेव्हा तुम्हाला पळता भुई थोडी होईल!
फटका :
मुस्लिम समाजाला केवळ ‘व्होट बँक’ समजून त्यांच्याशी खेळण्याचे हे घाणेरडे राजकारण आता थांबले पाहिजे. शिक्षणाचे आणि नोकरीचे दरवाजे या समाजासाठी बंद करून तुम्ही महाराष्ट्राला पुरोगामी म्हणवणार का? ज्या ५ टक्क्यांच्या बळावर हजारो गरीब तरुणांनी प्रगतीची स्वप्ने पाहिली होती, त्या स्वप्नांची आज तुम्ही ‘होळी’ केली आहे. हे सरकार म्हणजे “बोलाचीच कढी आणि बोलाचाच भात” आहे, हे आता सूर्यप्रकाशाइतके स्वच्छ झाले आहे.
सत्तेचा सूर्य जेव्हा मावळतीला झुकतो, तेव्हा अंधार अटळ असतो. आज तुम्ही आरक्षणाचे कलम कागदावरून पुसले असेल, पण जनमानसातील जो असंतोष तुम्ही पेटवला आहे, तो विझवणे तुमच्या बापाच्याही हातात नाही. सत्तेचा माज उतरवायला हीच जनता समर्थ आहे, हे या ‘सत्तांध’ राज्यकर्त्यांनी पक्के ध्यानात ठेवावे!




























