अहो काय ती राजकारण्यांची गर्दी, अत्तराचा दरवळ अन् शुभेच्छांचा पाऊस; खान साहेबांच्या ‘शाही’ सोहळ्याचा अलोट रुबाब..!
अहो, काय तो थाट आणि काय तो दिमाख! जेव्हा एखादा सोहळा खानदानी असतो, तेव्हा त्याची चर्चा ही सातासमुद्रापार व्हावी लागते. आजचा हा लेख म्हणजे एका भव्य दिव्य स्नेहाचं आणि नात्यांच्या श्रीमंतीचं जिवंत दर्शन आहे. निमित्त आहे वेस्टर्न इन्फ्राबिल्डचे सर्वेसर्वा मिस्टर अशफाक खान साहेब यांच्या कन्येचा निकाह! मुंबईच्या गोरेगावस्थित एसआरपीएफ (SRPF) मैदानावर काल जो काही सोहळा पार पडला, तो पाहून ‘ऐश्वर्य’ आणि ‘माणुसकी’चा संगम कशाला म्हणतात, याची प्रचिती आल्याशिवाय राहत नाही.
अहो, मुंबईत लग्नं रोजच होतात, पण खान साहेबांच्या अंगणातलं हे लग्न म्हणजे निव्वळ सोहळा नव्हता, तर तो उभ्या हिंदुस्थानातील स्नेहबंधांचा एक अलोट महासागर होता , संध्याकाळचे सात वाजले आणि गोरेगावच्या त्या विस्तीर्ण मैदानाला जणू स्वर्गाचं रूप प्राप्त झालं. अत्तराचा दरवळ, रोषणाईचा लखलखाट आणि पाहुण्यांची वर्दळ पाहून असं वाटत होतं की, जणू संपूर्ण ‘दिल्ली’ आणि ‘मुंबई’ एकाच छताखाली गळाभेट घ्यायला आली आहे. खरंच, काय तो शाही सोहळा, काय ती दिग्गजांची उपस्थिती आणि काय ते खानपान! तिथे सर्वच कसं एकदम ‘ओके’ वाटत होतं! पण एक गोष्ट मात्र मान्य करावीच लागेल— इतक्या मोठ्या सोहळ्याचे आणि हजारो पाहुण्यांचे नियोजन करणे ही काही चेष्टा नाही! खान साहेबांच्या चोख नियोजनाने या सोहळ्याला शिस्तीची आणि राजेशाही थाटाची जोड दिली होती.
या मैफलीची खरी रंगत वाढली ती जेव्हा लोकसभेचे पाचव्या क्रमांकाचे सन्माननीय सभापती श्री. जगदंबिका पाल साहेब तिथे अवतरले. एखाद्या वटवृक्षासारखी त्यांची जरब आणि उपस्थिती पाहून उपस्थितांचे डोळे दिपले. त्यात भर पडली ती पुण्याच्या ‘डॉ. पी. ए. इनामदार युनिव्हर्सिटी’च्या वतीने झालेल्या सत्काराची! वहाब शेख, मशकूर अहमद शेख, अबरार सय्यद, अमान कुरेशी आणि पुण्याच्या बँकिंग क्षेत्रातील धडाडीचे शिलेदार श्री. मोहम्मद गौस ऊर्फ बाब्लू सय्यद साहेब यांनी जेव्हा पाल साहेबांचा सन्मान केला, तेव्हा तो फक्त एका पदाचा सत्कार नव्हता, तर तो शिक्षण आणि सहकार क्षेत्रातील विश्वासाचा गौरव होता.
इतक्यात समोरून माजी खासदार उबेदुल्ला खान आझमी साहेब येताना दिसले आणि जुन्या आठवणींच्या गप्पांची एक वेगळीच मैफल तिथे सजली. राजकारणातले वजनदार नेते नवाब मलिक साहेब आणि धडाडीचे नेते जितेंद्र आव्हाड साहेब यांनीही आपली उपस्थिती लावून या सोहळ्याला एक वेगळीच उंची दिली. एवढ्या मोठ्या हस्तींची एकाच वेळी झालेली ही गर्दी सहसा पाहायला मिळत नाही, पण खान साहेबांच्या शब्दाला मान देऊन ही सर्व मंडळी तिथे वधु-वरांना आशीर्वाद द्यायला आली होती.
काय म्हणावं या सोहळ्याला?
अश्रफाक खान साहेबांनी ही जी काही माणसं जोडली आहेत, ती एका दिवसात झालेली कमाई नाही. हे त्यांच्या कष्टाचं, प्रामाणिकपणाचं आणि दातृत्वाचं फळ आहे. गोरेगावच्या मैदानात रात्री उशिरापर्यंत सुरांचा आणि शुभेच्छांचा पाऊस पडत होता. पाहुणचाराचा थाट तर असा की, ‘न भूतो न भविष्यति!’ आलेल्या प्रत्येक पाहुण्याच्या चेहऱ्यावर एक वेगळंच समाधान होतं.
थोडक्यात सांगायचं तर, हा विवाहसोहळा म्हणजे खान साहेबांच्या कर्तृत्वाचा एक ‘दिमाखदार पुरावा’च होता. वधु-वरांच्या भावी आयुष्यासाठी शुभेच्छांचा वर्षाव करतानाच, मुंबईच्या इतिहासात हा सोहळा आपल्या शाही थाटासाठी आणि खानदानी पाहुणचारासाठी कायमचा स्मरणात राहील, हे मात्र नक्की..!
धन्य तो सोहळा आणि धन्य तो खानदानी रुबाब.!
