अग्रलेख : पुण्याचे ‘पाणी’ आणि सुस्त प्रशासनाचा ‘चिखलकारभार’!
कात्रज चौकातून नवले पुलाकडे निघालं की माणसाला आपण ऐतिहासिक पुण्यात आहोत की एखाद्या स्विमिंग पूलमध्ये, असा संभ्रम पडावा, इतकी प्रेक्षणीय दैना या रस्त्याची झाली आहे! रस्त्याची ‘चाळण’ झाली असं म्हणणं म्हणजे चाळणीचा घोर अपमान ठरेल; कारण चाळणीला तरी ठराविक अंतरावर शिस्तबद्ध छिद्र असतात. इथे तर खड्ड्यात रस्ता शोधण्याची एक नूतन, थरारक आणि मोफत कला पुणेकरांना आत्मसात करावी लागत आहे. पुलाचं काम सुरू आहे म्हणे! वा! काय ते कंत्राटदारांचे प्रेम आणि काय ती प्रशासनाची तत्परता! या कामाच्या नावाखाली रस्त्याच्या कडेला एवढे महाकाय ढिगारे उभे केलेत की, जणू काही तिथे सिंहगडाची दुसरी आवृत्ती उभी करून पर्यटनाला चालना देण्याचा पालिकेचा छुपा अजेंडा असावा!
पावसाची एक छोटीशी सुंदर सर आली की, रस्त्या कडेचा हा सर्व राडारोडा ‘विकासाचा महापूर’ आल्यासारखा वाहत थेट रस्त्यावर येतो. मग तिथे तयार होतो एक जागतिक दर्जाचा, मखमली राडा! दुचाकीस्वारांनी तिथून जाताना गाडी चालवायची की ऑलिम्पिकच्या जिम्नॅस्टिक्सपटूसारखी कसरत करायची, हेच समजेनासं झालं आहे. गाडी घसरून कंबर आणि हाडं खिळखिळी करून घेणं, हा जणू काही पुणेकरांचा रोजचा ‘अॅडव्हेंचर स्पोर्ट’ बनला आहे. प्रशासनाला बहुदा पुणेकरांचे पाय जमिनीवर राहू द्यायचेच नाहीत, म्हणूनच त्यांनी संपूर्ण मार्गच वॉटर पार्कच्या घसरगुंडीसारखा करून ठेवला आहे; फरक एवढाच की इथे खाली पाण्याऐवजी डांबर आणि खड्डे वाट पाहत असतात!
सकाळ-संध्याकाळ इथे लागणाऱ्या वाहनांच्या किलोमीटर लांब रांगा पाहिल्या की वाटतं, ही ट्रॅफिक जाम नसून प्रशासनाच्या नाकर्तेपणाचे भव्य ‘थ्री-डी प्रदर्शन’ भरले आहे. मालवाहू ट्रक, बसेस, कार आणि बिचारे दुचाकीस्वार… सगळे एकाच दलदलीत अगदी गुण्यागोविंदाने अडकले आहेत. समाजवादाचा आणि समतेचा हा असा अजब आणि विनोदी नमुना फक्त आमचे पुणेरी प्रशासनच दाखवू जाणे! त्यात भर म्हणजे, खड्ड्यांमध्ये पाणी साचल्यावर त्यांची खोली ‘मरियाना ट्रेंच’ पेक्षा कमी आहे की जास्त, हे ताडून पाहण्यासाठी वाहनचालकांना थेट त्यात गाडी आदळावी लागते. एखादा दुचाकीस्वार खड्ड्यात गेला की तो सरळ पाताळातूनच बाहेर निघणार की काय, अशी भीती वाटते.
नागरिकांनी, स्थानिक रहिवाशांनी ओरडून ओरडून आपले गळे सुकवले, मागण्यांचे अर्ज सादर केले. “खड्डे बुजवा”, “रस्ता साफ करा”, “सुरक्षा रक्षक नेमा”… पण संबंधित यंत्रणेच्या कानात ढिम्म आवाज जात नाही. त्यांचे कान आणि डोळे बहुदा याच ढिम्म कारभारामुळे कायमचे जाम झाले असावेत! पावसाळ्यात लोकांचे मरण टाळण्यासाठी रस्ता तात्पुरता सपाट करावा, एवढी साधी, सव्वा रुपयाची बुद्धी या एसी केबिनमध्ये बसून ‘पुणे मॉडेल’च्या गप्पा मारणाऱ्या अधिकाऱ्यांना आणि लाडक्या कंत्राटदारांना नसावी?
Press Media Live : चा रोखठोक आणि उपरोधिक सवाल आहे—या जनतेच्या करांच्या पैशांवर डोळे मिटून घोरणाऱ्या प्रशासनाला कधी जाग येणार? की थेट मंत्रालयातून कोणी पाहणी करायला आल्यावरच तुमचे ढिम्म डोळे उघडणार? अपघात होऊन एखाद्याचा बळी जाण्याची वाट पाहू नका. ही डोळेझाक तातडीने थांबवा आणि तो रस्ता किमान चालण्याजोगा करा; नाहीतर पुणेकर आंदोलनाचे नवीन हत्यार उपसून तुमच्या कार्यालयात यायला मागे-पुढे पाहणार नाहीत, हे ध्यानात ठेवा!
प्रेस मीडिया लाईव्ह हर सवाल का जवाब है..!
