अहो, ही तर उद्याची क्रांती आहे ! तिला आजच पंख द्या !
आज ‘राष्ट्रीय बालिका दिन’! ज्या दिवशी या राष्ट्राच्या लेकीचा गौरव व्हायचा, त्या दिवशी आपण केवळ सोहळे करून गप्प बसणार आहोत का? छे! ही तर अत्रेंच्या भाषेत सांगायचं तर ‘संयुक्त महाराष्ट्राच्या लढ्याइतकीच’ महत्त्वाची लढाई आहे. घराघरात लखलखणाऱ्या या ‘नंदादीपांना’ वाऱ्याच्या झोतातून वाचवायचं सोडून, आपण फक्त भाषणांचे ढोल बडवतोय, हे पाहून आमचं डोकं कडाकडल्याशिवाय राहत नाही!
लेक म्हणजे घराचं नंदनवन !
अहो, मुलगी म्हणजे केवळ घराची शोभा नाही, तर ती या संसाराचा आणि राष्ट्राचा कणा आहे. साक्षात जिजाऊंनी शिवबांना घडवलं नसतं, तर आज हा महाराष्ट्र आणि हा देश कुठे असता? सावित्रीने शेणगोळ्यांचा मारा सोसून शिक्षणाची कवाडं उघडली नसती, तर आज या भगिनी कलेक्टर आणि डॉक्टर म्हणून मिरवताना दिसल्या असत्या का? पण दुर्दैव असं की, आजही ‘मुलगा झाला की साखर वाटणारे’ आणि ‘मुलगी झाली की चेहरा पाडणारे’ महाभाग या समाजात वावरतायत. अशांची कीव करावी की त्यांना चार शब्द सुनावले पाहिजेत?
मुलींना काय हवंय?
त्यांना तुमची सहानुभूती नकोय, त्यांना हवा आहे ‘सन्मान’ आणि ‘संधी’!
शिक्षण : केवळ साक्षरता नको, तर तिच्या पंखात भरारी घेण्याचं बळ देणारं शिक्षण हवं.
सुरक्षा : रात्री-बेरात्री ती निर्भयपणे फिरू शकेल, असं वातावरण तिला द्या.
समानता : ‘मुलगा-मुलगी एक समान’ हे फक्त भिंतीवरच्या सुविचारात नको, तर तुमच्या काळजात असावं.
“स्त्री शक्तीचा अनादर जिथे होतो, तिथे प्रगतीचं पाऊल थबकल्याशिवाय राहत नाही. ज्या घरात मुलगी हसते, तिथेच साक्षात लक्ष्मीचा आणि सरस्वतीचा वास असतो!”
आता तरी जागे व्हा!
बालिका दिनाच्या निमित्ताने आम्ही फक्त एवढंच सांगू इच्छितो की, मुलींना ‘परक्याचं धन’ समजून वाढवू नका. ती तर तुमचं स्वतःचं ‘अक्षय धन’ आहे. तिला वाढवा, तिला घडवा आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे तिला मुक्तपणे जगू द्या! आजची ही बालिका उद्याचं नेतृत्व करणार आहे, हे विसरू नका.
ज्यांना हे पटत नाही, त्यांना आमचा एकच सवाल आहे – जर उद्या घरात मुलगीच नसेल, तर या सृष्टीचं चक्र चालणार कसं? विचार करा आणि आजच या क्रांतीला सुरुवात करा!
