स्वार्थाच्या पंगतीला ‘उपऱ्यांचा’ सुळसुळाट; आयत्या बिळावरचे हे राजकीय ‘नागोबा’ कुणाचे?
नमस्कार..!
सध्या महाराष्ट्राच्या राजकारणाची अवस्था एखाद्या ‘इव्हेंट मॅनेजमेंट’ कंपनीसारखी झाली आहे. पूर्वीच्या काळी लग्नाचं आमंत्रण असायचं, आता पक्षात प्रवेशाचं आमंत्रण असतं. आणि हे आमंत्रण कोणाला? तर जे कालपर्यंत आपल्या बापाला बाप म्हणायला तयार नव्हते, अशा ‘उपऱ्या’ मंडळींना!
राजकीय पाहुणचार आणि निष्ठावंतांचा ‘फजितवाडा’
आजकाल राजकारणात ‘निष्ठा’ हा शब्द फक्त डिक्शनरीमध्येच शिल्लक राहिलाय की काय, अशी शंका येते. पक्षाचा जुना कार्यकर्ता म्हणजे जणू काही लग्नातला ‘बॅन्डवाला’! त्याने फक्त वाजवायचं आणि मिरवणूक काढायची. पण जेव्हा पंगतीला बसायची वेळ येते, तेव्हा मात्र बाहेरून आलेले ‘उपरे’ पाहुणे बासंदीवर ताव मारताना दिसतात.
या उपऱ्यांची अवस्था म्हणजे ‘पिंड खायला कावळा शिवत नाही, म्हणून दुसऱ्याचा कावळा भाड्याने आणण्यासारखी’ झाली आहे. अहो, ज्याने आयुष्यभर तुमच्या पक्षाच्या नावाचा जप केला, त्याला साधा चहा पण मिळत नाही आणि ज्याने तुमच्या घराण्यावर तुटून पडत शिव्यांची लाखोळी वाहिली, त्याला मात्र थेट ‘कॅबिनेटचा’ महाप्रसाद? हा कोणता न्याय आणि ही कसली लोकशाही?
‘उपरे’ की राजकीय…?
उपरे म्हणजे पावसाळी भूछत्रं! वारा येईल तिकडे झुकणारे हे महान लोक. आज या पक्षाचा झेंडा खांद्यावर घेऊन ‘क्रांती’च्या वल्गना करतील आणि उद्या सकाळी दुसऱ्या पक्षाच्या पायरीवर ‘शरणम गच्छामि’ म्हणतील. यांना तत्त्व नसतं, यांना फक्त ‘तक्त’ (सत्ता) दिसतं.
“अहो, ज्यांना स्वतःचा शर्ट बदलताना जितका वेळ लागत नाही, तितक्या वेळात हे आपली विचारधारा बदलतात. यांच्या रक्तात लाल पेशी आहेत की ‘सत्तेच्या पेशी’, हे तपासायची आता वेळ आली आहे!”
विनोदाचा असा हा ‘करुण’ अंत..!
गंमत पहा कशी आहे—एका बाजूला हे उपरे गुळगुळीत चेहऱ्याने ‘विकासाची’ भाषा बोलतात आणि दुसऱ्या बाजूला ज्या पक्षातून आलेत, तिथे ‘भ्रष्टाचाराचा’ डोंगर सोडून आलेले असतात. मग काय, गंगास्नान झालं की पापी सुद्धा पुण्यवान होतो, तसं दुसऱ्या पक्षात गेलं की हे उपरे ‘शुद्ध सात्विक’ होतात! हे पाहून हसावं की रडावं, हेच कळत नाही.
हे जे ‘पळपुटे’ पाहुणे आहेत ना, हे कधीच कोणाचे नसतात. हे लग्नातल्या त्या वऱ्हाड्यासारखे असतात, ज्यांना जेवणात ‘तूप’ कमी पडलं तरी अख्खं लग्न मोडायला कमी करत नाहीत.
खडाष्टक : महाराष्ट्राच्या मतदारांनो, या उपऱ्यांच्या नादी लागू नका. हे आज तुमच्या दारात येतील, हात जोडतील, आणि सत्ता मिळताच पुन्हा ‘परदेशवारी’ला निघून जातील. लक्षात ठेवा, घराचा उंबरठा कितीही घासून पुसून स्वच्छ केला, तरी बाहेरून आलेली ‘कचरा’ ही कचराच असते!
यांना वेळीच त्यांची जागा दाखवा, नाहीतर उद्या तुमच्या घरातही हे ‘उपरे’ हक्क सांगायला मागेपुढे पाहणार नाहीत!
