महानगरपालिकेत इंटरनेटचा ‘वनवास’; कामांचा खोळंबा आणि नागरिकांचा संताप !
आज सकाळी महापालिकेचा उंबरा ओलांडणाऱ्या नागरिकांना वाटलंच नव्हतं की, त्यांना आज साक्षात ‘डिजिटल युगातील वनवासा’चा अनुभव येईल! सरकार सांगतंय ‘बटण दाबा आणि काम करा’, पण आज पालिकेत बटण दाबल्यावर संगणक काम करण्याऐवजी एखाद्या नखरेबाज नायिकेसारखा ‘लोडिंग-लोडिंग’ करत नुसताच गोल फिरत होता. सकाळपासून इंटरनेट महाशयांनी असा काही ‘कट्टा’ केला की, पालिकेचा संपूर्ण कारभारच एखाद्या समाधी लावलेल्या योग्यासारखा शांत झाला!
जन्म-मृत्यूच्या दाखल्यांची तर आज भारीच गंमत झाली. एखाद्याने पोराचा जन्मदाखला मागावा तर सर्व्हर म्हणतो, “अजून महाशय जन्मायचेत, थोडी कळ सोसा!” आणि मृत्यूचा दाखला मागावा तर म्हणतो, “यमराज अजून वाटेतच आहेत, नेटवर्क मिळाल्यावर कळवतो!” मालमत्ता कराची पावती फाडायला आलेल्या माणसाला तर आज अशी वागणूक मिळाली की जणू तो कर भरायला नाही, तर महापालिका आयुक्तांकडे उसने पैसे मागायला आलाय. खिशात पैसे असूनही कर भरता येत नाही, यालाच म्हणतात ‘आधुनिक दारिद्र्य’!
नागरिकांनी वैतागून विचारलं, “अहो, काम कधी होणार?” तर खिडकीवरचे कारकून मोठ्या शांततेत उत्तर देतात, “सर्व्हर डाऊन आहे!” आता हा ‘सर्व्हर’ नेमका कुठे जाऊन पडला आहे, हे त्या विधात्याला आणि इंटरनेट पुरवठादारालाच ठाऊक! ई-ऑफिसच्या गप्पा मारणाऱ्या प्रशासनाचा ‘ई-गो’ (Ego) आज इंटरनेटच्या वायरमध्ये असा काही अडकलाय की तो निघता निघत नाही.
बाहेर उन्हाचा तडाखा आणि आत प्रशासकीय कामाचा पत्ता नाही, अशा दुहेरी कात्रीत नागरिक सापडले होते. अनेकजण संतापाने लाल-निळे होत होते, तर काही कर्मचारी मात्र “इंटरनेट नाही म्हणजे आम्हाला सरकारी सुटीच मिळाली” अशा आविर्भावात चहाच्या वाफा घेत ‘कधी एकदा नेट येतंय’ याची वाट पाहत होते. इंटरनेट सेवा नेमकी कोणत्या तांत्रिक कारणाने रुसली आहे, हे सांगायला अजून कुणी ‘ज्ञानी’ पुरुष समोर आलेला नाही.
महापालिकेच्या या कारभाराकडे पाहून म्हणावसं वाटतं— “इंटरनेटच्या वेगापेक्षा इथे लोकांच्या डोक्याचा पारा जास्त वेगाने चढतोय!” प्रशासनाने आता केवळ वायरी तपासून उपयोग नाही, तर या ‘सर्व्हर’ नावाच्या देवाला एखादा नारळ फोडून त्याचं डोकं शांत करण्याची वेळ आली आहे. नाहीतर हे ‘डिजिटल इंडिया’चं स्वप्न म्हणजे केवळ कागदावरच्या रंगीत रेघोट्या आणि रिकाम्या खुर्च्यांचा तमाशाच ठरेल!
