‘दादा’ गेले आणि धाक हरपला ; आता तरी दोन्ही तट एकाच पात्रात वाहणार का?
महाराष्ट्र आज सुन्न आहे! बारामतीचा तो करारी आवाज, पहाटेच्या कामाचा तो झपाटा आणि शब्दाला पक्का असलेला एक रांगडा नेता आज काळाच्या पडद्याआड गेला. अजितदादा पवार आपल्यात नाहीत, ही बातमीच मुळी पचनी पडत नाहीये. राजकारणातले मतभेद बाजूला ठेवा, पण प्रशासनावर ज्याचा ‘वचक’ होता, असा एक ‘दादा’ माणूस आज महाराष्ट्र गमावून बसला आहे. पण या दुःखाच्या सावलीत एक यक्षप्रश्न उभा ठाकला आहे— आता राष्ट्रवादीच्या विखुरलेल्या संसाराचं काय?
पुतण्या गेला, आता काका काय करणार..?
अजितदादांच्या जाण्याने शरदराव पवारांच्या आयुष्यातलं हे सगळ्यात मोठं दुःख असेल, यात शंका नाही. राजकारणात कितीही उभी फाटफूट झाली तरी, रक्ताचं नातं शेवटी रक्ताचंच असतं. ज्या पुतण्याला साहेबांनी पोटच्या पोरासारखं राजकारणात वाढवलं, तोच पुतण्या आज साथ सोडून गेला. दादांच्या बंडामुळे राष्ट्रवादीचे दोन तुकडे झाले खरे, पण आज त्या बंडाची धार नियतीनेच बोथट करून टाकली आहे.
आता प्रश्न उरतो तो अजितदादांच्या मागे असलेल्या त्या फौजेचा! दादांच्या शब्दाखातर सत्तेत गेलेले आमदार आता कोणत्या दिशेला जाणार? साहेबांच्या चरणी नतमस्तक होणार की सत्तेच्या मोहजालात अडकून पडणार?
सत्ता मोठी की निष्ठा..?
अहो, राजकारण हे शेवटी भावनांवर चालतं. दादांच्या निधनाने कार्यकर्त्यांमध्ये निर्माण झालेली पोकळी भरून काढण्याची ताकद आज फक्त साहेबांकडेच आहे. दादांच्या गटाचे नेते आता कुठल्या तोंडाने बाहेर राहणार? ‘दादा’ होते तोवर धाक होता, आता तो धाक संपला आहे. आता उरली आहे ती फक्त साहेबांची माया.
आम्ही ठोकून सांगतो, जर या क्षणीही दोन्ही गट एकत्र आले नाहीत, तर हे राजकारण नसून ती साहेबांच्या आणि दादांच्या कष्टाची क्रूर थट्टा ठरेल.
कार्यकर्त्यांचा आक्रोश : “दादा गेले, आता आम्हाला साहेबांशिवाय कुणी वाली नाही!” ही भावना आज सामान्य कार्यकर्त्याच्या मनात आहे.
विलीनीकरणाची चर्चा : सत्तेत बसलेले गट आता पुन्हा एकदा ‘सिल्व्हर ओक’च्या दिशेने वळणार का? हे पाहणे औत्सुक्याचे ठरेल.
आता तरी ‘घड्याळ’ एक व्हावे..!
साहेबांच्या उतारवयात नियतीने हा जो घाला घातला आहे, त्यातून सावरण्यासाठी राष्ट्रवादीचे दोन्ही गट एकत्र येणे हीच काळाची गरज आहे. सुप्रियाताई आणि दादांच्या समर्थकांनी आता इरेला पेटण्यापेक्षा ‘पवार’ नावाचा हा डोलारा सावरण्यासाठी एकत्र यायला हवे.
शेवटी इतकंच सांगतो... राजकारणातले मतभेद सरणावर जळून राख व्हायला हवेत. अजितदादांच्या निधनानंतर जर राष्ट्रवादी एकसंध झाली, तरच ती दादांना खरी श्रद्धांजली ठरेल. अन्यथा, विखुरलेली ही माणसं आणि विखुरलेले हे विचार महाराष्ट्राच्या मातीत कायमचे लुप्त होतील!
