सांगलीचा सुसाट संदेश: व्यसनाच्या गाड्याला ‘ब्रेक’ लावा आणि प्रगतीच्या सायकलला ‘पॅडल’ मारा..!
सांगली : सध्याच्या युगात माणसाला कशाचे व्यसन लागेल याचा नेम नाही. कोणाला मोबाईलचे, कोणाला सत्तेचे, तर कोणाला चहाचे! पण या सगळ्यात बिचाऱ्या ‘तरुणाईला’ मात्र ‘अमली पदार्थांच्या’ जाळ्यात ओढायला काही विघ्नसंतोषी टोळ्या टपून बसलेल्या असतात. सरकार नियम बनवते, पोलीस दंडुके उगारतात, पण जोपर्यंत खुद्द समाज जागा होत नाही, तोपर्यंत ही गाडी रुळावर येत नाही. नेमका हाच धागा पकडून सांगलीतील पोरांनी गुरुवारी थेट सायकलवर स्वार होऊन, व्यसनी जगाला ‘पॅडल’ मारत चांगलाच धडा शिकवला.
निमित्त होते ‘आंतरराष्ट्रीय अमली पदार्थ विरोधी दिनाचे’. अबब… जगात अनेक दिन साजरे होतात—काही शुभेच्छा द्यायला, तर काही डोळे उघडायला. सांगलीतील जिल्हा परिषद ते थेट एसटी स्टँडदरम्यान निघालेली ही सायकल रॅली म्हणजे समाज सुधारणेचा एक छोटा, पण महत्त्वाचा ‘हायवे’ ठरली. सहायक आयुक्त समाज कल्याण कार्यालय, समर्थ व्यसनमुक्ती केंद्र, इमॅन्युअल इंग्लिश मीडियम स्कूल आणि समर्थ आरोग्य फाउंडेशन यांनी एकत्र येऊन हा ‘अमली’ जाचाचा काटा काढायचा विडा उचलला होता.
खरं तर, आजकालच्या पोरांना सायकल चालवायला सांगणे म्हणजे महाकठीण काम! कारण पाऊल टाकले की त्यांनी टू-व्हीलर लागते. पण, या रॅलीत मात्र विद्यार्थ्यांनी ज्या उत्साहाने सायकलचे पॅडल मारले, ते पाहून वाटले की, जर पोरांचा पाय सायकलवर मजबूत राहिला, तर त्यांचा पाय कधीही वाकड्या वाटेवर पडणार नाही. हातात व्यसनमुक्तीचे फलक घेऊन ही बालचमू जेव्हा घोषणा देत रस्त्यावरून चालली होती, तेव्हा कट्ट्यावर बसून ‘धूर’ सोडणाऱ्या काही मोठ्यांची तोंडे बघण्यासारखी झाली होती! पोरांनी मोठ्यांना आरसा दाखवण्याचा हा प्रकार खरोखरच मार्मिक होता.
रॅली संपली आणि नेहमीप्रमाणे भाषणांचा आणि शपथांचा सोहळा रंगला. उपशिक्षणाधिकारी बाबासाहेब उजगारे यांनी, “विद्यार्थ्यांनीच समाजपरिवर्तनाचे माध्यम बनावे,” असे आवाहन केले. अगदी योग्य आहे! कारण घरातल्या मोठ्यांचे ऐकतील की नाही सांगता येत नाही, पण घरातल्या लहानग्याने जर डोळ्यात डोळे घालून विचारले, “बाबा, ती पुडी कशाला हवी?” तर कोणत्याही बापाचा हात तिथेच थबकल्याशिवाय राहणार नाही.
कार्यक्रमाला समाज कल्याण अधिकारी योगेश मगदूम, तंबाखूमुक्त शाळा अभियानाचे रवींद्र कांबळे यांच्यासह मनसेचे तानाजी सावंत आणि ठाकरे गटाचे शंभूराज काटकर हे राजकीय नेतेही उपस्थित होते. एरवी राजकारणात एकमेकांसमोर उभे ठाकणारे नेते जेव्हा ‘व्यसनमुक्तीच्या’ व्यासपीठावर एकत्र येतात, तेव्हा समजून जावे की शत्रू खरोखरच सामायिक आणि भयंकर आहे .
सपना सोनवणे यांनी सूत्रसंचालनाचा गाडा व्यवस्थित हाकला. प्रमोद इंगळे यांनी सर्वांना ‘मी पुन्हा व्यसन करणार नाही’ (किंवा कधीच करणार नाही) अशी कडक शपथ दिली, तर सिद्धार्थ शिंदे यांनी उपस्थितांचे आभार मानून कार्यक्रमाची सांगता केली.
शेवटी, एवढ्या मोठ्या क्रांतीच्या कामात पोटात कावळे ओरडणे स्वाभाविक होते. ही ओळख सुमितदादा कदम युथ फाउंडेशनने राखली आणि पोरांसाठी अल्पोपहाराची उत्तम व्यवस्था केली. सुकामेवा आणि सकस आहार खाऊन पोरांनी दाखवून दिले की, ‘अमली’ चवीपेक्षा ‘आरोग्यदायी’ चव कधीही भारीच!
एकंदरीत काय, तर सांगलीच्या या सायकल रॅलीने एक गोष्ट स्पष्ट केली—व्यसनाचा रस्ता हा विनाशाकडे घेऊन जातो आणि सायकलचा रस्ता आरोग्याकडे. आता प्रश्न एवढाच उरतो की, पोरांनी दाखवलेला हा रस्ता मोठे लोक कधी आत्मसात करणार? की ‘होईल हळूहळू’ म्हणत पुन्हा कट्ट्यावर जाऊन बसणार?
